Hot Summer Nights

Mijmeringen

Nobody said it would be easy...
Nobody said you wouldn't be able to handle it


Er fluit een merel in de stadstuinen van Haarlem...
Lente is begonnen te beginnen


Twee tortelduiven in de kale takken van de es...
Ware Liefde


Denken, horen, zien...

In het licht van Lucebert

(voor het witte mens)

Zondagmiddag Amsterdam
Ik ben op zoek naar afleiding
Ontwenningsverschijnselen alom
Kop koffie voor 3 euro 40

Dan zie ik ze
Zeven witte mensen
Hen zocht ik en ik loop naar ze toe
In blauw met wit gezicht sta jij

Met accordeon
Zet een stoet mensen zich in beweging
De witte mensen volgend
Schoonheid in een vuile stad

Dan het kleine theatertje in
Poppentheater waar grote mensen
zoeken naar iets wat ooit is vergeten
Ze gaan zitten, lichten uit

Daar sta jij
Noch man noch vrouw
Ook in wit
Je bent een wit mens

Ik zie rimpels in je gezicht
Een zacht gezicht straalt door het wit heen
Maar meer vertel je me niet
want je bent nog gesloten

Piano klinkt rechts achter
En jij reageert
Langzaam ga je bloeien
Met nog steeds je glimlachend wit gezicht

Stem komt erbij
maar de sfeer blijft sereen
In de lucht van verschaald bier en licht geurend zweet
komt een engel overeind

Ik kijk naar de pianist
Ik kijk naar de zangeres
Ik kijk om mij heen
En zie het schilderij van Lucebert

Het kunstwerk komt tot leven
want jij danst erin
In het schilderij zie ik je sierlijk bewegen
In het licht van Lucebert

- Angela -

Zonder woorden

Ik zit in een periode waarin het nieuwe een plek krijgt. Noodzakelijke beslissingen zijn genomen en de beslissingen zijn de juiste. Ik voel dat. Met de beslissingen zie ik een toekomst verschijnen. Een toekomst gebaseerd op het hier en nu. Ik weet dat ik zal blijven groeien. Aan de basis van mijn bestaan wordt nu de laatste hand gelegd.

Het is mijn basis. Het is mijn nu en wordt mijn toekomst. En omdat het zo dicht bij mezelf staat, heb ik het lief. 't Is geen gemakkelijk pad, maar makkelijk is voor mij niet leuk. Als ik hier dan toch op aarde ben, laat het dan ook maar een mooi verhaal worden. En wat maakt een verhaal mooi? Als er wat spanning in zit. Als je denkt: hoe moet het nu verder? En als de liefde uiteindelijk overwint.

Mijn verhaal is geen Hollywood verhaal. Het is gelaagd en complex. Soms alleen begrijpelijk voor mij. Er zijn een paar mensen in mijn leven die het ook begrijpen en voor hen ben ik dankbaar, want daarin zit de herkenning en de steun. Herkennen is aanvoelen, niet weten, en daarom valt het me (momenteel) moeilijk te schrijven over wat nieuw is, wat de basis is en hoe de toekomst eruit zal zien. Leer mij voelen, zou ik zeggen, dan zal je weten wat het is. Een leven voorbij woorden, begrijpelijk voor hen die zelf kunnen buigen op bewust doorleefde ervaringen.

En waarom zou ik proberen uit te leggen? Voel het verhaal en probeer het zo te begrijpen. Dan zegt het zoveel meer dan de woorden die ik hier nu typ.

Schrijf je eigen levensverhaal, doorleef het en laat het rijpen zodat ook voor jou woorden tekort zullen gaan schieten. Dan zullen wij elkaar (weer) ontmoeten.

- Angela -

Juiste mensen

Ik ben net terug van mijn laatste afspraak in het ziekenhuis van Haarlem. Ik ben daar twee jaar geweest bij een endocrinoloog. Vandaag was onze laatste afspraak. Hij gaat met pensioen en ik? Ik ben (bijna) klaar met de transitie.

Aan het eind van de afspraak zei hij dat hij respect had voor de manier waarop ik de transitie ben doorlopen. Dat raakte mij diep. Inderdaad, het was niet makkelijk. Soms leek de situatie hopeloos, maar hier sta ik dan, 8 januari 2010. Ik heb het toch gered. Het is gelukt. Over anderhalve maand de operatie en dan is het klaar. En inderdaad, ik ben het proces redelijk goed doorlopen. Elke keer dat het hopeloos leek mezelf weer bijeengeraapt en ben ik doorgegaan. Je vergeet het zo snel en dan is het goed dat je er aan herinnerd wordt dat je het goed gedaan hebt. Daarom raakte het mij.

Het is goed dat mensen dit soort dingen zeggen. Het zou vaker gezegd moeten worden en... wellicht had ik mezelf vaker een compliment moeten geven. Hoewel, het is leuker het van een ander te horen.

Ik hoop dat na 12 maart een andere fase in mijn leven aanbreekt. Een tijd waarin ik de transitie van man naar vrouw achter me kan laten. Ik ben dan vrouw en transseksueel af. Dan kan ik na 3,5 jaar mijn leven weer oppakken, met veel ervaringen, inzichten en een ingrijpende transformatie achter de rug. Ik hoop op rustiger vaarwater. Ik hoop op stabiliteit en minder onzekerheid. Of deze wens vervuld gaat worden? We zullen het zien.

Ik ben blij. De arts was de juiste persoon in mijn leven, net als vele anderen. Op mijn pad ben ik goede mensen tegengekomen en ik ben daar dankbaar voor. Nu er meer ruimte komt in mijn hoofd en hart, hoop ik die juiste persoon voor anderen te zijn.

Liefs,

- Angela -

Groeten uit Haarlem

© Angela Wende 2010

A Humbling Experience

en daar gaat het ego
tot niets in staat
als de force niet aanwezig is
inspiratie laat zich niet oproepen
het volgt slechts haar eigen ritme

dus ik wacht op inspiratie
omdat ik graag wil schrijven
ik wil schrijven over iets
gisteren geantwoord aan een lezeres
maar nu is niet de tijd en de plek

als een verbond wordt gesloten
met het Al
zijn daar ook de gevolgen
het ego krimpt
en geduld wordt de rode draad

dit is niet van mij
ik ben niet degene die schrijft
ik geef slechts door wat verschijnt
en dan ben ik gelukkig
verbonden...

en nu?
lekker met de stroom mee...
verder niets...

Humble me

Het nieuwe jaar

Als eerste wil ik jullie allemaal een heel liefdevol en groeizaam 2010 toewensen.

Ik wil al mijn (trouwe) lezers bedanken voor al jullie leeswerk en reacties van het afgelopen jaar. Het aantal bezoeken groeit gestaag, met soms een uitschieter als ik 'per ongeluk' wordt gepubliceerd op Niburu.nl* (hihi!, lees hieronder meer bij het *). Het aantal direkte bezoekers en degenen die via een link op mijn blog terechtkomen groeit ten gunste van de zoekmachine. Bezoekers die via een zoekmachine komen, zijn namelijk ook snel weer weg. Ik heb liever één bezoeker per dag, die ik raak of inspireer dan 3.000 bezoekers die even voorbij surfen.

In 2009 ben ik nog persoonlijker gaan schrijven. Het was een innerlijke drang in me die ik moest volgen, maar het werd tegengehouden door angst voor kwetsbaarheid. En kwetsbaar ben je als je een weblog bijhoudt over persoonlijke ervaringen. Maar de angst bleek ongegrond. In kwetsbaarheid bleek kracht te zitten. Een zachte kracht, een mooie kracht, niets bruut of overweldigends, maar een kracht die werkt op een subtiel niveau. Dat was mooi te ontdekken en ik hoop dat het ook jullie heeft geïnspireerd en zal blijven inspireren.

De blog heeft ook iets opgeleverd. In november 2009 heb ik een zestal gedichten die op deze blog staan ingestuurd naar de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. Eén van de zes gedichten is door naar de tweede ronde en maakt dus kans om te winnen. Ik hoop het. Wellicht kan ik dan een nog groter publiek bereiken, niet ter meerdere glorie van mijzelf, maar omdat ik denk dat ik iets van waarde te delen heb.

En dan staat er een heel nieuw jaar voor de deur. De thema's dit jaar zijn voor mij bekend en lopen verrassend synchroon met wat kenners van de numerologie, astrologie en de I Tjing voor dit jaar voorspellen. De thema's zijn liefde, verbinding, de wereld op z'n kop, innerlijke verdieping en het vinden van een nieuwe balans.

De Liefde is nieuw in mijn leven. Vroeger had ik het over het Universum in termen van licht en energie. In de loop van 2009 begonnen deze begrippen echter te veranderen. Ik weet nog steeds niet welke plaats liefde heeft en hoe het werkt, maar ik heb gevoeld hoe het is om liefde te geven en te ontvangen. Liefde is bezig mij te transformeren.

In de verbinding ligt liefde. In liefde ligt verbinding. De twee thema's zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Verbinden betekent voor mij niet netwerken, slim de juiste mensen om me heen verzamelen, zeg maar manier traditionele masculiene manier van verbinden. Het zal organischer gaan. Hoe precies, dat weet ik niet. Daarvoor is het jaar 2010 bestemd. Het is wel zo dat ik weet dat verbondenheid en liefde groeit in mij. En die verandering vertrouw ik.

De wereld op z'n kop. Dit is een favoriete beeldspraak van mij. Een oudje al, maar zo gaandeweg begin ik in te zien welke complicaties het heeft voor mijn dagelijks leven. Het betekent alle zekerheden bereid zijn op te geven. Het betekent dat je durft te zeggen: 'ik weet het niet meer'. Tegelijkertijd zal uit dit niet-weten en de fundamentele onzekerheid een schat groeien. Dat voel ik maar kan ik nog niet uitleggen. Wederom, 2010 zal het leren. Dit is het moeilijkste thema. Het raakt me in mijn diepste van mijn diepste.

Verdieping. De enige zekerheid die ik heb, is mijn innerlijke gids. Daar ligt de waarheid, het wezenlijke van alle dingen. Liefde transformeert, verbondenheid is nieuw voor me, de wereld op z'n kop is fundamentele onzekerheid, dus mijn enige kompas ben ik zelf. Ik word dus uitgenodigd door het Universum om dicht bij mezelf te blijven. Dit is verdieping en oh zo actueel op dit moment. Ik voel me vaak nog wat knullig, een groentje, als het aankomt op de kwaliteiten in mij die ik aanspreek. Ik weet wat mijn kwaliteiten zijn, maar hoe ze te gebruiken en vooral wanneer ze te vertrouwen, is nog lastig. Daarvoor heb ik innerlijke verdieping nodig.

Balans. Al bovenstaande thema's impliceren een zoeken naar een nieuwe balans. Alles gaat over transformatie, jezelf beter leren kennen en het toepassen in de dagelijkse praktijk. Daaruit zal iets nieuws ontstaan, een nieuwe balans, of met een duur woord, equilibrium (equi = gelijk, librium = weegschaal --> gelijk een weegschaal, het kan naar de ene kant uitslaan en naar de andere). Niet voor niets voel ik me vaak een koordanser.

Er gaat dus weer veel gebeuren in mijn leven en wil dit dit jaar graag weer met jullie delen.

- Angela -


*Ik was nogal onprettig verrast dat mijn artikelen ongevraagd op Niburu.nl worden gepubliceerd. Ik vind het namelijk 'netjes' als men het even vraagt. En dan had ik gewoon ja gezegd. Wat blijkt nu? Ik doe precies hetzelfde met foto's. De meeste foto's zijn eigen werk, maar een aantal foto's en plaatjes pluk ik gewoon van het internet. Wel de bronvermelding erbij maar dan is voor mij de kous af. Wat blijkt? Niburu.nl doet precies hetzelfde met de 'nette' bronvermelding. Ik zie dus van mijn kritiek af. Over schaapachtigheid gesproken! ;)

Beeld

© Angela Wende 2009

(Bovenste twee foto's gemaakt door Hanneke Hofman, onderste gemaakt door mij)