(juni 2006 – januari 2012)
De stem van het hart sprak
toen het om mij heen pikkedonker was
Toen het angstzweet mij uitbrak
'Nu is het dan toch gebeurd!'
De stem van mijn hart sprak
'Het komt allemaal goed'
Rust in mij ondanks
dat mijn hele wereld in elkaar gestort was
Ik kende mijn hart niet
Ik kende mijn lichaam niet
Ik wist helemaal niets
Blik naar buiten en met oogkleppen op
De transitie was een reis naar binnen
die ruim vijf jaar duurde
een reis vol pijn, verdriet, woede en angst
maar ook elke keer die stem in mijn hart
Ik was die stem
Ondanks scheiding, werkloosheid en ziekte
werd mijn leven een avontuur
waarvan ik het programma niet kende
In de chaos ontdekte ik structuur
De stem sprak steeds vaker
Het bleek de stem van het leven zelf
Het leven in mij en om mij heen
Dat steeds zei: Leef!
Man en vrouw
Dualiteit in Een
Ik werd ze
Ik doorleefde ze
De opbrengst is niet te verwoorden
Het leven was mijn leraar
Ik de ijverige studente
die soms op haar tandvlees haar examens haalde
De stem was pure levenskracht
De kracht om door te gaan
en niet op te geven
Mijn wereld werd groter, breidde zich uit
En daar waren jullie
Mijn familie en vrienden
Jullie konden mijn problemen niet oplossen
Maar de steun was jullie grootste geschenk
Mijn wereld werd lichter
Zo begon ik
Alleen op de wereld
net als een kind dat geboren wordt
en niet weet hoe het voor zichzelf moet zorgen
Nu ben ik groot geworden
en wil ik de dingen gaan doen
waarvan ik vroeger zei:
'Later als ik groot ben, dan...'
Het ik-tijdperk ten einde
kijk ik verwonderd om me heen
en ken ik de kracht van familie en vrienden
Mensen waarmee je je leven deelt
Niet het mooie huis
Niet de ideale baan
Niet de vette bankrekening
en niet de vakantie aan een tropisch strand
Nee, mensen om je heen
die van me houden
die me steunen
zijn mijn meest waardevolle geschenk
Angela Wende