Eén jaar

11 juni 2007

"Half zeven in de ochtend gaat de wekker. Ik ben het vergeten uit te zetten en het harde, schelle geluid irriteert me. Ik ben al sinds kwart voor zes op, wakker geworden met een barstende hoofdpijn. Gefeliciteerd, je bent vandaag jarig...

Snel rook ik nog een sigaret en drink een bak koffie en stap de douche in. 't Weer is redelijk vandaag. Oh! Kon ik maar thuisblijven vandaag en mezelf zijn. De hoofdpijn zeurt nog in mijn hoofd en zal die dag niet meer weggaan.

Ik hijs me in een broek, pak een overhemd uit de kast, scheer me en poets m'n tanden. Ik schrik als ik in de spiegel kijk. Ik heb mijn mascara gisterennacht vergeten te verwijderen en mijn bleke magere gezicht toont spookachtig met de zwarte randen langs mijn ogen. Ik poets zenuwachtig mijn ogen, want ik moet weg. 't Is al half acht. Mijn ogen kleuren rood en glazig. Geen tijd meer! Wegwezen!

Ik rijd weg. Shit! De taart vergeten! Het is maandag, dus zal ik taart uitdelen tijdens de tien uur vergadering. Terug dan maar weer. Oh, kan ik niet eens op tijd zijn. Ja, je gaat te laat naar bed. Wroeging en een zenuwrit naar Hilversum die leidt van file naar file..."


11 juni 2008

"Zes uur. De wekker gaat. Ik word wakker en hoor de vogels fluiten. Gefeliciteerd lieve Angela, je bent vandaag jarig. Ik stap mijn bed uit en doe de kamerdeur open. Mieke de poes sprint mijn kamer in en loopt naar de tuindeuren die open staan. In het huis is het nog stil en ik zie de kittens Wende en Dominique nog wat doezelen op de bank. Ze kijken me aan met hun lieve ogen. Goedemorgen! en ik geef ze een zoen op hun hoofdjes.

Koffie zetten, plassen en een sigaret opsteken. Ik loop met mijn mok naar buiten. 't Is nog wat fris, maar het gaat. Ik geniet van de frisse lucht en mijn koffie. Ik ben jarig... goh... wat een leuke gedachte! Wende en Dominique komen nu ook buiten en spelen met elkaar. Een warm gevoel van geluk komt over mij.

Na de tweede kop koffie ga ik naar binnen om te mediteren. Kaarsjes en wierook aan en zitten. De ochtend is nog sereen, helder en onberoerd. Ik maak mezelf wakker en zet me bewust in de dag. Wende is naar de woonkamer gekomen en ik voel z'n vacht langs mijn benen. De meditatie is ten einde en ik sta op."

Ik besef me hoezeer mijn leven is veranderd. In positieve zin. Vorig jaar had ik een stevige voorhoofdholte ontsteking. Ik herinner het me nog. Ik was gespannen op mijn werk... en vooral moe, moe. Ik was geen man, maar ook geen vrouw. Ik had geld, maar kende geen geluk. Ik had een nieuwe auto, maar geen rust in mijn hart. Gedurende vijf dagen in de week, acht uur per dag, was ik een schim, een vrouw in een clownspak.

Het is voorbij. Eindelijk leef ik wie ik ben en ik voel dankbaarheid. De stress van het jaar ervoor was een noodzakelijke stap in mijn transitie. Het was zwaar maar betaalde zich terug in goud.

Angela Wende Brand